kunst

De echtgenoot gaat sinds september naar de kunstacademie. Na 4 jaar Literaire Creatie met als resultaat het jeugdboek "Faajp", gaat hij nu een oude hobby verder uitdiepen.

De angst dat hij enkel luciferdoosjes in perspectief zou mogen tekenen, is ondertussen omgezet in

een ongebreideld enthousiasme waardoor ik tijdens de week ook regelmatig in de terpentijn- en olieverfdampen vertoef. Ik studeer namelijk in de living en de echtgenoot schildert in de keuken tijdens de winter en aangezien onze living en keuken in elkaar overlopen en die geuren nogal penetrant zijn, ruikt alles hier dan nogal....

Ik heb hem beloofd dat ik af en toe wat van zijn werken online zou zetten. Hierbij dus twee van zijn eerste opdrachten. Het eerste de overduidelijke perpectiefoefening :-). Het tweede al iets anders. Binnenkort volgen er nog wel enkele.

handwerkjes

De handwerkjes:

foto 1 zijn mijn super coole eerste echte felroze wanten. Ik heb al een lap fleece liggen om er een voering in te maken, maar die voering op de goede maat uitsnijden is moeilijker dan verwacht en aangezien ik een hekel heb aan naaien, wacht ik vol ongeduld op de mama of de zus om de lapjes voering aan elkaar te naaien :-)

Ik heb ook een paar wanten zonder vingers en duim (of polswarmers), maar daar heb ik geen foto van. Ze zijn echter wel al enorm in de smaak gevallen, want ik moet nog 2 paar maken :-)

foto 2 is een deel van een mystery project waar ik nog niet veel over ga vertellen. Wachten en geduld hebben, is hier de boodschap.

foto 3: de oogst van de wolsolden. Maak u geen illusies, dit is slechts 1 bolletje van elk. Ik heb 2 grote blauwe bollen, 1 paarse en 1 groene (Leve de Zeeman voor , wol voor de vrekken is daar altijd te vinden :-) ). 5 van die donkerblauwe en 2 bordeauxrode, 2 wollige paarse en 4 wollige grijze. De wollige wolbollen hebben al een doel gevonden: ik ga proberen om daar een muts mee te haken. De donkerblauwe en bordeauxrode wachten nog op een idee, maar vermoedelijk wordt het weer een sjaal en die Zeemanbollen worden gebruikt voor vanalles en nog wat zoals steken uitproberen, lapjes maken, poezen maken en muizenvangers amuseren.

Ik heb een grote doos van boven gehaald om die voorraad wol in te doen en muizenvanger 1 is er gisteren in geslaagd om met zijn neus het deksel omhoog te duwen zodat hij lekker warm tussen de wolbollen kan gaan liggen. Nu liggen er dus wat haakboeken bovenop het deksel zodat mijn wolletjes niets te vrezen hebben van mijn muizenvangers.

foto's zoals beloofd

De piano: zoals u ziet een solide brok antiek van een dikke 80 jaar oud, gestemd en goed bevonden om nog zeker een jaar of 5 mee te gaan zonder groot onderhoud. We hebben dus nog wat tijd om te sparen zodat we dat groot onderhoud kunnen betalen.

tijd

ken je dat gevoel: geen tijd om te eten, slapen, kuisen, sporten, hobby's, ontspanning....

ik vervloek mezelf weer eens met dat lumineuze idee van vorig jaar: studeren. Al weet ik wel dat het tijdelijk is, nog 2,5 jaar en we zijn er vanaf en wat zijn nu 2,5 jaar in een lang lang mensenleven.

Gisteren heb ik de knoop doorgehakt en een mailtje gestuurd naar mijn collega-bestuursleden van de harmonie dat ik niet langer bestuurslid wens te zijn. Het is al moeilijk om voldoende tijd te maken voor de muziekschool dus de harmonie krijgt naar mijn gevoel te weinig aandacht en daar voel ik mij niet goed bij. Als ik iets doe, probeer ik het goed te doen. 1 repetitie per maand vind ik te weinig om met een concert te kunnen meedoen en het bestuur, tja, mails versturen kan een ander ook en verder heb ik niet het gevoel dat ze me zullen missen tenzij misschien omdat ze nu een man tekort komen om achter de bar te staan. Ik heb echter nog geen reactie gekregen....

Nu hoor ik jullie al denken: harmonie, dat is toch ontspanning!? Wel, ik moet toegeven dat het ontspanning zou kunnen zijn, ware het niet dat ik na elke repetitie met barstende hoofdpijn richting huis rijdt/reed, dus dan is die ontspanning al ver te zoeken nietwaar.

Voorlopig zoek ik mijn ontspanning in 5 minuten toeteren, piano tokkelen, af en toe proberen te gaan wandelen/lopen wat ook alweer veel te veel tijd in beslag neemt :-) en mijn nieuwe handwerkproject.

Ik beloof het nu echt voor de volgende post: er komen foto's van de piano en de handwerkjes die ik ondertussen gemaakt heb.

O ja, Janina, we gaan eens moeten samenkomen voor een van mijn handwerkprojectjes want ik heb enige naaiervaring nodig en 't zou trouwens gewoon heel leuk zijn als je kan meehelpen... ;-)

kerstsfeer

Weet je, de kerstperiode is eigenlijk niet echt aan mij besteed. Ik heb altijd zoiets van: familiefeestjes zijn op andere dagen even leuk en cadeautjes uitdelen is toch ook leuker op een gewone dag dan op zo'n dag dat je "verplicht" bent om gezellig te zijn en iets aan je medemensen te geven.

Begrijp me niet verkeerd: ik hou van gezelligheid en van cadeautjes geven (en krijgen), maar de verplichting die er aan vast hangt, is me toch wat teveel van het goede.

Nu ja, ik pas me aan en doe dus mee met de familie en ook met de commercie. We hebben namelijk al jaren zo'n wit, fiber optic boompje dat helemaal oplicht en dat ik vol hang met kleine kerstballetjes. Dit jaar echter had ik het gevoel dat er iets tekort was. Wij hadden namelijk geen kerststal en nu vind ik toch wel dat elke zichzelf respecterende kerstboom een kerststal nodig heeft.

De zoektocht kon beginnen. Het eerste resultaat: cliché cliché cliché: bruine houten stalletjes met van die slecht geverfde mannetjes in. Dit was niet wat ik zocht, ik wou iets origineel.

Ziehier het resultaat:

De meest gebruiksvriendelijke en vooral kleurige kerststal ooit. Ook zeer katbestendig en tof voor als het toekomstige neefje/nichtje op bezoek zal kunnen komen :-).

De eerste optie was trouwens een kerststal van Fisher Price, maar het feit dat die dikke ventjes muziek lieten horen als je eraan kwam, was toch net teveel van het goede.

Ik heb thuis nog wat foto's van het uiteindelijk resultaat die ik nog wel zal plaatsen. Ik moet echter nu al toegeven dat de kerststal niet onder onze kerstboom staat wegens te weinig plaats..... :-)

piano

na een lange pauze van een maand waarin ik 3 examens geblokt heb waarvan 1 mondeling (help! maar we zijn toch allemaal geslaagd :-) ) kan ik nog snel eens een berichtje bloggen. Ik weet niet waar m'n hoofd staat en weet niet wat eerst te doen, maar sinds een paar weken staat er in onze living een piano te blinken die toch al evenveel weken smeekt om "getoond" te worden. Ik heb nog geen foto, maar dat komt nog wel.

Na de hachelijke onderneming om hem hier te krijgen, genieten we nu elke dag van enkele obligatoire minuten/uren pianomuziek. De vader wist perfect hoe hij samen met de echtgenoot het gevaarte op de aanhangwagen ging zetten en dan van Leuven tot Oudenaarde ging rijden. De tante die tot voor kort eigenaar was, zag het helemaal niet zitten, maar ze zijn zonder brokken tot hier geraakt na die lange zware dag werk. De echtgenoot ziet het absoluut niet zitten om ze ooit nog eens te verhuizen, maar voorlopig staat ze hier ook wel goed.

Ik heb dit weekend zelfs "mijn eeste pianoboek" gekocht voor de echtgenoot aangezien hij beweerde toch wel wat notenleer/piano te willen leren :-)

de echtgenoot

Net even via de links in Janina's blog op Maartjes blog terecht gekomen. Leuke dingen gelezen: vooral de ode aan de echtgenoot.
En ik dacht direct: de mijne is minstens even goed. Ok, we zijn nog maar net getrouwd, maar al minstens zo lang samen als Maartje en haar echtgenoot dus hier gaan we dan:

• die van mij klaagt nooit over mij voor zover ik weet, wel over alle mogelijke onnozele dingen
• die van mij is de perfecte gentleman. De Red Butler die de deur voor me openhoudt, mijn jas klaarhoudt,....en neen, hij ligt niet onder de sloef, want wat mij betreft, mag hij zijn dagen vullen zoals hij wil.
• die van mij zegt altijd dat ik teveel werk en vraagt nooit: "zou je niet nog wat studeren schat?"
• als het rommelig ligt, zegt hij: "ik moet dringend eens poetsen" en niet "schat, 't wordt tijd dat je eens poetst"
• :-D

o ja, Janina, hoe zorg je ervoor dat de link enkel onder een naam terechtkomt ipv groot en bloot in de tekst?