21 september 2010

Tarrie's erfenis.

Vorige woensdag hebben we Tarrie laten inslapen.

Vorige week dinsdag waren we nog eens naar de dierenarts gegaan om nog een bloedonderzoek te laten doen. Er kwam echter zo goed als geen bloed meer uit ons katje en wat er uitkwam was heel waterig. Uiteindelijk hebben we dan besloten om de  poging te staken. Onze dierenarts heeft toen gezegd dat er in de faculteit Diergeneeskunde van UGent een werkgroep zit die zich bezighoudt met een onderzoek naar FIP.

Dinsdagavond heb ik dan nog gemaild met de contactpersoon van die werkgroep en gezegd dat we bereid waren om ons beestje af te staan op voorwaarde dat hij thuis kon sterven en dat we hem terug kregen om te kunnen begraven/cremeren.

De nacht van dinsdag op woensdag was een moeilijk nacht. Tarrie vond z'n gemak niet, kroop van het ene mandje in het andere, op-af het bed. Hij is zelfs nog eens onder de dekens gekropen tegen mijn buik, maar ook dat was niet goed.

Woensdagmiddag ging de dierenartse er om 13u zijn. Ze was echter te laat (1345u) en de laatste 20 minuten heeft Tarrie volgens ons wel pijn gehad en was hij moeilijk in te tomen, ondanks zijn zwakte.

Toen de dierenartse toekwam, heeft ze alle tijd genomen om ons uit te leggen wat er juist ging gebeuren en om ons nog te laten vertellen wat voor een kat Tarrie was en om afscheid te nemen.

's Avonds kregen we al een mailtje dat de eerste resultaten positief waren voor FIP.

Donderdagavond hebben ze Tarrie teruggebracht: mooi gewassen, niet te zien dat er een autopsie op gebeurd was. Hij zag er uit zoals we hem kenden.
We hebben nog een beetje van z'n vacht afgeschoren ter herinnering en hem uiteindelijk in de tuin gegraven op een plek waar veel zon komt.

Gisterenavond heb ik nog een mail gekregen met de resultaten van de laatste tests die ze gedaan hebben om enkele weefselstalen en ze waren 200% zeker dat het FIP was.

Wij hebben gedaan wat we konden om Tarrie en toekomstige FIP-katten te helpen. Dankzij Tarrie was de werkgroep terug in de mogelijkheid om onderzoek te verrichten en we kunnen alleen maar hopen dat er snel resultaten geboekt worden.

We weten in elk geval dat we er niets aan konden doen, dat het niet aan ons of onze omgeving lag dat ons katje ziek geworden is.

De mensen van Merelbeke verdienen oneindig veel lof voor de manier waarop ze te werk gegaan zijn. We kunnen ze alleen maar "aanraden".

We hopen dat iedereen (baasjes en dierenartsen) die een vermoedelijke FIP-kat heeft ze aan de werkgroep afstaat zodat er een remedie kan gevonden worden.

2 opmerkingen:

Vanessa zei

De pijn kunnen we niet verlichten. Alleen maar hopen dat het op den duur minder steekt.
Je moet maar bellen hè. X

lisette zei

Och wat vreselijk naar!! Heel veel sterkte..